prijsvraag

Dit jaar hebben we de kerst- en verhuiskaart gecombineerd. En dat zag er zo uit.
Wil je ook meedoen? Leuk! het. We zijn zeer nieuwsgierig naar je inzending.
De eerste is al binnen en wat is die mooi… (wel een beetje te vroeg broer, de jury beraadt zich nog over wel of geen diskwalificatie:)

Posted in inzending prijsvraag | 6 Comments

insteken, omslaan….

‘Mam, ik ga een sjaal breien…’

…of het wordt een heel klein kussentje’.
Ik vind het hoe dan ook hartstikke knap.

Posted in kinderen, sokken breien | 2 Comments

stiekum

Ongeveer een half jaar geleden zag ik plotsklaps dat mijn zoontje (toen net 3) een soort van poppetje tekende. Dit wonder geschiedde op een magnetisch tekenbordje, ik knipperde met mijn ogen en woesjh weg was het mannetje. Ik was het snel weer vergeten want de tekeningen daarna waren (net als daarvoor) grote brijen van krabbels. ‘Kijk mam, ik heb een spinnenweb gemaakt’. Tot ik vanmiddag eens een keer naast hem zat terwijl hij aan het tekenen was.

‘Kijk mam, hier een mannetje met een kruis. Hier teken ik het baby’tje…’

‘…en toen kwam er een monster’

zouden die nou al die tijd al stiekum onder alle krabbeltekeningen verborgen hebben gezeten?

Posted in kinderen | Reageren uitgeschakeld

au… en waarom je altijd naar je moeder moet luisteren

Tot groot verdriet van mijn moeder ben ik niet altijd het toonbeeld van een echte dame. Al ik doe mijn best (echt waar) toch storm ik regelmatig met een verwilderde blik, ongekamde haren, crocs aan en met een krijsend kind op mijn arm het schoolplein op. Zo ook deze middag, al had zich deze keer slechts enkele minuten daarvoor een drama voltrokken.
Om op tijd bij de school te zijn, droeg ik mijn zoontje het laatste stukje, ik verstapte me en ging door mijn enkel. Ik viel hard op mijn knieen, het jongetje viel hard op zijn achterhoofd. Hij krijste en ik probeerde hem te troosten. Gelukkig was er een mevrouw die me omhoog sjorde, het jongetje van me overnam (die daardoor nog harder ging krijsen) en me zeer ernstig aankeek. Zodra het me lukte nam ik hem weer van haar over en liep naar school. Het zoontje kon niet meer ophouden en huilde maar door. Ik had een scheur in mijn broek met een bloedvlek ernaast. Niemand keek raar van ons op. Een moeder informeerde naar onze kerstboom (nee nog niet) een vader wilde weten of zijn dochter bij ons kon spelen (ja prima). We strompelden naar huis. Het jongetje huilde nog steeds. Gelukkig wilde het vriendinnetje het fietsje dragen. Thuis kreeg ik dan eindelijk wat medeleven. De bloeddruppels zagen er pijnlijk genoeg uit. Ik kreeg een tekening en de meiden dekten samen de tafel (wat ik overigens zeer knap vond). Het zoontje viel in slaap en werd daarna zonder hoofdpijn weer wakker. En zo blijkt maar weer dat ik toch beter naar mijn moeder had moeten luisteren. Was ik een nette dame met hoge hakken, een panty en een keurig opgevoed kind geweest, dan had men op het schoolplein het verschil wel opgemerkt. Heel therapeutisch had ik mijn verhaal wel tien keer mogen vertellen, terwijl iedereen ‘oe’ en ‘ah’ op het juiste moment riep, maar nu zie ik geen andere mogelijkheid dan te zwelgen in zelfmedelijden en vervolgens de rest van de wereld er mee lastig vallen:)

Posted in kinderen, nutteloze informatie | 7 Comments

weer Dumas

Ik kan natuurlijk altijd nog meestervervalser worden (zeker als ik blijf oefenen;)

Posted in a picture a day | Reageren uitgeschakeld

pfff….

Je moet nog echt even wachten op mijn volgende ‘picture’ het lijkt misschien alsof ik maar een beetje Sinterklaas aan het vieren ben en mijn site aan het verbouwen, maar er wordt hier wel degelijk hard gewerkt achter de schermen. J. bood zich aan als studieobject. Ze wilde wel een portretje van zichzelf. Eigenlijk is dat best wel een intieme opdracht. Tot nu toe heb ik altijd mensen geschilderd die ik zeer goed of juist absoluut niet kende en J. ken ik eigenlijk maar een beetje. Tenminste, niet eerder heb ik haar zo grondig bestudeerd. Al dagen loop ik met haar foto rond en inmiddels heb ik meerdere schetsjes gemaakt van haar mond, haar neus en (de rimpeltjes rond) haar ogen. Niet dat ik nu weet hoe ze in mekaar zit, want dat portretje is nog steeds niet gelukt.

Ik ga het morgen nog één keer proberen…

Posted in a picture a day | 2 Comments

kiekkiek

Bij de ene tekening lukte dit beter, bij de andere dat. Met een beetje knippen en plakken maak ik er zo hotseflots één plaatje van. En andere delen waar ik niet tevreden over ben? Die stift ik weg met tipexx.
Het koppie is ongeveer zo groot als het topje van mijn pink. Ben je benieuwd naar de rest, dan moet je nog even geduld hebben…

Posted in a picture a day | Reageren uitgeschakeld

naar Marlene Dumas


Mijn schilderdocent kwam met Marlene Dumas aan. Wat maakt zij toch een prachtige schilderijen, hier een poging tot… de armen heb ik van de foto laten vallen, als ik daar tevreden over ben, laat ik het schilderij helemaal aan je zien.

Posted in a picture a day | Reageren uitgeschakeld

hapje lucht

oefenen in ons bad voor de zwemles van morgen

Posted in a picture a day | 2 Comments

naverklaren

Naar aanleiding van onderstaand bericht wil ik het volgende toch maar melden (voor het geval de nieuwe bewoners meelezen, ik wil ze niet de stuipen op het lijf jagen):

  1. De vogel is inmiddels op adequate wijze met respect voor dier en milieu uit de schuur verwijderd.
  2. Bij het schrijven van de stukjes op dit blog permitteer ik mijzelf zeer regelmatig artistieke vrijheid. De waarheidsgetrouwheid van de stukjes moet men dan ook met een korreltje zout nemen (met hopelijk een glimlach om de mond).

Zo, dan is dat ook weer uit de wereld;)

En nu over tot de orde van de dag:

Posted in a picture a day, huis | 1 Comment